Umuda açılan kapılardan biridir Veliefendi. Birçokları için turnayı gözünden vuracakları anın gerçekleşeceğine inanılan mekandır. Kendine has kuralları ,ritmi,ruhu olan bir mekandır. Evlerde yapılan yoğun çalışmaların, kahvehanelerde yapılan derin kritiklerin nakite dönüşmesinin beklendiği hipodromdur Veliefendi.Hipodromların kralı, yarışseverlerin mabedidir Veliefendi.

Gün ışımadan hayat başlar burada. Ahırlar bölgesinde hazırlanan atlar aheste aheste antrenman sahasına gelirler. Bakıcıları tarafından gelin gibi süslenen, yeleleri örülen atlar ısınma çalışmalarına başlarlar. İşte bu bölgede bakıcılar ile atlar arasındaki duygusal ilişki net olarak gözlemlenmekte. En ufak bir ses veya hareketten ürken atlar bakıcıları ve aprantileri yanında oldukça rahatlar. Fazlaca ürkek olan atların başlıklarında kulak örtücü ve yanlarındaki hareketi görmelerine engelleyen at gözlükleri bulunmakta. Dilimize pelesenk olan “olaylara at gözlüğü ile bakmak” deyimi burada içini dolduruyor. Sonrasında antrenman turları ve starting box çalışmaları başlıyor. Özellikle starting box çalışmalarında ürkek atlar 3-4 kişi tarafından dakikalarca ikna edilmeye çalışılıyor. Olmadı kas gücü ve taze otlar ile kandırılarak starting boxa sokulup, yarış esnasında atın starting box ta kalma ihtimali minimize ediliyor.

Antremanlar bittikten sonra atların eyer bölgesindeki terler akıtılıp kurulanıyor ve atlar yıkanıp kurulanıyor. Ayak bakımları yapılıyor. Özellikle kum pistte antrenman yapan atların nalları temizleniyor. Sonrasında atlar akşam antrenmanına kadar ahırlarında dinlenmeye çekiliyor.

Yarış günü yarışseverler akın akın Veliefendinin yolunu tutuyorlar. İtiraf etmeliyim ki bu kadar düzenli, kuralların çok net olduğu ve uygulandığı bir statta daha önce bulunmamıştım. Veliefendi ise bu düzeni görmeyi beklediğim son yerlerden biri idi.

Tribünler yavaştan dolmaya başlarken orada görmeyi ummadığınız çeşitli kesimlerden yarışseverlere rastlıyoruz. Onca gidilecek yer varken sevgilisi ile hipodroma koşan insanları görmek, at yarışları tutkusunu daha iyi anlamamızı sağlıyor. Evet evet bu yarış,bahis… Hepsinin ötesinde bir şey. Bu bir tutku.

Yarışseverler tribünleri doldururken ahırlar bölgesi ve yarış pistinde hummalı bir çalışma yapılmakta. Atlar eyerlenip, jokeyler tartılırken tüm yarışların starting boxları hazırlanıp sırasıyla diziliyor. Sırası ile traktörler tarafından start noktalarına götürüyorlar.

Hazırlıkları tamamlanan atlar ,bakıcıları eşliğinde padok denilen ,atların yarışseverler önünde turlayıp, jokeylerin at sahipleri ve antrenörleri ile son değerlendirmeleri yaptıkları ve at bindikleri alana getiriliyorlar. Buradan piste çıkan atlar starting box'ın kurulduğu yere geliyorlar. Tüm atlar starting box'a girdikten sonra zil çalıyor ve yarış başlıyor. Tribünlerdeki uğultular son 400 metrede bağırış çağırış ve atları motive edici nidalar! Eşliğinde finish'e varılıyor. Arkasında mutlu azınlık ve hayal kırıklığı yaşıyan çoğunluk bırakarak. Sonrasında atlardan jokeylere pek çok unsur değerlendiriliyor ve yeni yarışın kritikleri yapılıp padoğun yolu tutuluyor. Sonrasında tekrar gişeler.yarış…. Bu döngü gün boyu sekmeden sürüp gitmekte.

Bir matematikçi olarak , öteden beri talih oyunlarına düşkünlüğü büyük bir talihsizlik olarak değerlendirmişimdir. Veliefendi çalışmasında nispeten talih oyunu kapsamındaki at yarışlarının birçokları için oyundan ziyade , yaşam tarzı olduğu izlenimi uyandı bende. Bin bir umutla hipodromun yolunu tutan binlerce yarışsever , kuponlar yatınca anlık üzüntüden çok çabuk sıyrılıp kaybederken de eğlenebiliyor ve sıradaki yarışın kritikleri başlıyor. Ülkemizin sosyo-ekonomik düzeni değişmedikçe insanlarımız kendilerini bir nevi hayata bağlayan bu umut kapısından yılmadan girmeye devam edeceklerdir. Sönen ocaklarda bu tutkunun vergisi olsa gerek...
 
Yazı ve fotograflar : Barış KAHVECİOĞLU